LOTNISKO DULLES, WASZYNGTON
Palce na czytnik.
Proszę zdjąć okulary.
Witamy w domu.
Proszę pani.
Pani okulary.
Hej, Raj.
Pani Wicker?
Bryan Mills.
- Przepraszam, ale czy my się znamy? - Podobno pani się mnie spodziewa.
Gdzie jest Liev?
Liev?
- Kto mówił, że się pana spodziewam? - Moja szefowa. Christina Hart.
No tak.
Tak, oczywiście.
- Proszę prowadzić. - Chodźmy.
- Wszystko w porządku, pani Wicker? - Mówi mi Leah.
Leah.
To ty mi powiedz.
- Co takiego? - Czy wszystko w porządku?
Jak na razie.
- Dokąd jedziemy? - Do ODNI.
Mój bratanek mnie oczekuje.
- Masz w Waszyngtonie bratanka? - Ma na imię Liev.
Uwaga, możliwi turyści.
- Czarne audi? - To pewnie nic.
Teraz już wiemy, że to nie nic.
Może to jej ludzie.
Mosad? Mosad nie wie, że tu jestem.
Nikt nie wie.
Z wyjątkiem Lieva.
- Czysto. - Jak na razie.
A ty to kto?
Rem.
A ty?
- John. - Scott.
Dlaczego prosisz o ochronę ODNI, a nie Mosad?
Na pewno ich zgubiliśmy?
Tak wygląda.
Dlaczego?
Poznałam Christinę Hart w Bejrucie w '93.
Kiedy pracowała dla CIA.
- Teraz jej kolej, by się zrewanżować. - W jaki sposób?
A to pomiędzy nią a mną.
Czarne audi na dwunastej.
Wy dwaj, ze mną.
Co robicie? Co robicie?
- Dokąd idą? - Czasem najlepszą obroną jest atak.
Potrzebuję broni.
Jesteś izraelską agentką, tak? Szpiegiem.
- Słyszałeś, co mówiłam? - Tak. Co robisz?
W czymś się specjalizujesz? ISIL? Hezbollah? Boko Haram? W kim?
Iran. Moja specjalność to Iran.
- Czy teraz mogę dostać broń? - Spokojnie.
Ochronimy cię.
Pusty. Wóz jest pusty.
Co...? Ptaszek wyfrunął.
Ptaszek wyfrunął.
Tam. Kapelusz od słońca.
Idzie piechotą w kierunku rzeki.
Leah!
- Co? - Nic.
- Irańczyk? - Nie wiem. Być może.
Jestem izraelską agentką. Pół świata chce mnie zabić.
Gdybyś go nie zabiła, mielibyśmy szansę ustalić,
kim on był i dla kogo, do diabła, pracował.
Oto jest.
- Zrobiłem ci herbatę. - Przywiozłam własną.
Może być?
Tak.
Z mlekiem? Cukrem?
Mrożoną. Lubię mrożoną.
Leah.
Christina.
Osiem lat.
- W ogóle się nie zmieniłaś. - Kłamczucha.
Bierz tę herbatę i chodźmy pogadać.
To może zacznijmy od początku.
Od początku?
Kiedy się skontaktowałaś ze mną przedwczoraj, z Tel Awiwu.
Prawda?
Powiedziałaś, że przyjeżdżasz do Waszyngtonu i potrzebujesz pomocy.
Prawda.
Ponieważ mam spotkanie z agentem z Teheranu, który tylko mnie ufa.
- Nikt inny nie wie o jego istnieniu. - Nawet Mosad?
Tak mu obiecałam 14 lat temu, kiedy go zwerbowałam.
- A kto zarządził spotkanie? - On. Dwa dni temu.
Bardzo pilne.
A czego potrzebujesz ode mnie?
Pamiętasz Bejrut?
Kiedy ja cię chroniłam w bardzo niepewnych czasach?
Jesteś mi coś winna.
A wiesz, co ci chce przekazać tak pilnie twój agent?
Sądzisz, że ma to coś wspólnego z wizytą premiera w Kongresie?
Może. Dowiem się wtedy, gdy się z nim spotkam.
Znasz miejsce i czas spotkania?
Jeszcze nie. Krok po kroku. Jest bardzo ostrożny.
Przylatuję i czekam.
Skontaktuje się, jak będzie gotowy.
- A powód przyjazdu dla Mosadu? - Odwiedziny bratanka.
- Lieva. - I jego żony.
Ożenił się?
Dobrze. Masz tu zostać.
A ty dokąd?
Chcę się dowiedzieć, kto cię chce zabić i dlaczego.
Masz się z nikim nie spotykać, póki nie będzie bezpiecznie.
- Nie mogę się z nim nie spotkać. - Poprosiłaś mnie o pomoc.
No to teraz ją otrzymasz.
Weź głębszy oddech.
Możesz to dla mnie zrobić?
Dziękuję.
Chcę, żeby obserwować tych dwoje całą dobę.
Liev i Laurie Wicker.
W celach ochrony.
Idę na spotkanie z moim odpowiednikiem z wywiadu Izraela.
- Christina. - Zev.
Wybacz zaskoczenie, ale taka nagła wizyta osobista, i to tuż przed przylotem
mojego premiera do Stanów Zjednoczonych...
Potrzebuję twojej pomocy w pewnej sprawie.
"Ach tak", mówi on z ulgą westchnienia. Oczywiście, proszę.
- Dla ciebie wszystko. - Dziękuję.
Czy zasadnie wyczuwam pewne napięcie?
- W powietrzu? - W tobie.
Taka już natura naszej przyjaźni.
I nigdy nie pij kawy bez świetnej czekolady.
Dziękuję.
W czym mogę pomóc?
Wiesz, kto to jest?
Nie.
Dostał jakieś tęgie lanie.
- Kto mu je sprawił? - Nie wiem.
Ten ktoś wiedział dokładnie, co robi.
- Czy to Irańczyk? - Trudno powiedzieć.
- Gdzie jest ciało? - W kostnicy Federal Center.
Możesz mi pomóc?
Mogę znać kilku odpowiednich ludzi.
Ja...
To chyba twoje.
- Nie zostawiaj mnie więcej samej. - Dobrze.
Ktoś ci kiedyś mówił, że masz dobrą twarz?
Naprawdę?
Powiedz mi o sobie.
Nie ma co opowiadać.
Wątpię.
Naprawdę... Nie ma we mnie nic interesującego.
Jestem w szoku, Bryan.
- Wiesz, jak to się leczy? - Poniekąd.
Ludzkim ciepłem, zrozumieniem.
Przecież zabiłam człowieka.
Naprawdę masz dobrą twarz.
Może powinniśmy zadzwonić do twojego bratanka.
- Mojego bratanka? - Dać mu znać, że jesteś cała.
- Reza Saadon. - Kto?
Muszę porozmawiać z Rezą Saadonem.
Reza Saadon to szef agentów Quds Force w Waszyngtonie.
- Jak się pisze? - S-A-A-D...
- Już mam. - Wywiad izraelski zna szefa
irańskiej Quds Force działającej w Stanach.
- Teraz się o tym dowiadujemy? - Daj spokój.
Chcesz mi wmówić, że Stany nie mają agentów
działających w Izraelu, o których my nie wiemy?
- Nauczyciel akademicki, Mount Pleasant. - Studia bliskowschodnie.
Jeśli chcieli mnie zdjąć Irańczycy, on wydał rozkazy.
Musimy to zrobić bardzo po cichu.
To w końcu szef irańskich agentów Quds Force,
co oznacza, że nigdy nas nie było na kampusie Mount Pleasant
i to się w ogóle nie zdarzyło.
Obstaw schody i drzwi.
ŻYCIE OSKARA SCHINDLERA
Proszę się odsunąć.
Mam widzieć twoje ręce.
Już wychodzę.
Nie chcę żadnych kłopotów.
Nie na uniwersyteckim kampusie.
Kim jesteś?
To wielki błąd.
Ludzie próbują tu czytać.
Wreszcie.
Dużo czasu upłynęło, Reza.
Dlaczego? Dlaczego to zrobiłaś?
Znamy się przecież od...
- Od ilu? - Czternastu lat.
To chyba dość czasu, żebym zasłużył sobie na szacunek.
Szacunek?
Po tym, co zrobiliśmy dla siebie nawzajem?
A co ty dla mnie zrobiłeś?
Nic ci nie jest, Leah?
Czuję do ciebie obrzydzenie.
Dlaczego? Co ja takiego zrobiłem?
Jestem twoim agentem. To ja się z tobą skontaktowałem.
Posłałeś człowieka, by mnie zabił.
Czy słyszałaś, co właśnie powiedziałem?
Agenta irańskiej Quds Force, jednego ze swoich.
Ja już dawno nie pracuję dla Iranu.
Przecież wiesz. Sama mnie do tego namówiłaś 14 lat temu.
W zamian za moje życie.
Przecież od wtedy pracuję dla ciebie.
Dla Mosadu. Przeciw Iranowi.
Kłamię szefowi mojego ministerstwa. Okłamuję swoich własnych agentów.
Okłamałem własną żonę.
A ty teraz mnie demaskujesz.
Dlaczego?
Ponieważ ty...
Ty...
Próbowałeś mnie zabić.
Na pewno nic ci nie jest?
Leah?
Zostaw mnie! Puszczaj mnie! No puść mnie!
Alzheimer.
Wczesne stadium?
Nie mogą się dowiedzieć.
Moje służby.
- Nikt. - Czy to możliwe, że już wiedzą?
Od twojego lekarza?
- Jeśli wiedzą... - Na pewno. Muszą.
Wtedy mnie poślą na emeryturę.
Przy pomocy kuli?
Przecież wiem tyle rzeczy z tych lat pracy dla wywiadu...
Nie mogą podjąć takiego ryzyka i pozwolić mi na...
Tak, chcą to zrobić tutaj, z jakiegoś powodu.
Teraz. I żeby wyglądało na Irańczyków.
Czuję się...
- Czuję się... - Samotna.
Bardzo samotna.
Ja miałam wypadek samochodowy, gdzie doznałam wstrząśnienia mózgu.
Poszłam się zbadać i okazało się, że mam guza w mózgu.
Guza.
Christina...
Tak mi przykro.
Nie jest złośliwy.
- Wiesz to na pewno? - Nie.
Ciągle odkładam biopsję.
A więc nie jesteś sama.
Rozumiesz?
Przeżyłam całe swoje życie na swoich zasadach.
I na pewno tak samo umrę...
na ulubionej plaży w Roatán, z ulubionym winem i dobrą książką.
- Jestem ci winna przeprosiny. - Moja żona?
Gdzie są moje dzieci?
Są bezpieczni. Zostaniesz przeniesiony w nowe miejsce.
- Wykonywałem dobrą robotę, prawda? - Tak.
Ważną robotę.
I ty mi to robisz po latach całkowitej lojalności wobec ciebie.
Co się dzieje, Leah?
Daj mi sekundę.
- Powinniśmy wkroczyć? - To jej agent.
Myli jej się przeszłość z teraźniejszością, bo tak działa ta choroba.
Ciężko cokolwiek przewidzieć. Czasem mózg działa bez zarzutu.
A czasami ma kłopoty.
To on ją wezwał.
Premier Izraela przyjeżdża tu z wizytą.
Musimy wiedzieć, co chciał jej przekazać, i to tylko jej.
To nasz priorytet.
Nie ma nic bardziej istotnego. To obecnie nasz priorytet.
Masz dla mnie jakąś bardzo ważną informację.
Mówiłeś, że to pilne.
Jest pewna komórka irańskiej Quds Force,
działająca z kryjówki w Wirginii,
która czeka na przybycie premiera.
- Co planują? - Znam tylko miejsce kryjówki,
z której zamierzają przeprowadzić atak.
Odkąd przyjechałam tutaj, stale ktoś mnie próbuje zabić.
Irańczycy nawet nie wiedzą, że istniejesz.
A Mosad?
Dlaczego oni by cię mieli zabić?
Ja stawiam na Irańczyków.
Nie wierzysz, że jej agencja może chcieć ją zabić?
A ty tak?
Na Boga, ty w to wierzysz.
Obecnie nasze zadanie to ochrona premiera przed irańskim atakiem.
Zdobądź ten adres. Załatwcie tych gości.
KRYJÓWKA QUDS FORCE TRASA 58, WIRGINIA
El Al 010,
pas gotowy. Przygotuj się do lądowania.
El Al 210, zrozumiałem.
Zerowa częstotliwość,
kanał piąty, cztery, sześć, siedem, cztery.
Pas jeden, zero.
- Szybki jesteś. - Wszystko dla ciebie.
Mogę spytać, dlaczego tak pilnie tego potrzebujesz?
Ależ oczywiście.
Omid Piruz. Quds Force? Irańczyk?
Powiesz mi teraz, o co chodzi?
Zev, proszę. Przecież wiesz, że nie mogę cię wprowadzić.
Miałem zamiar prosić cię o zwrot przysługi.
To zdaje się fair.
Nie zgłosiła się jedna z moich agentek.
Leah Wicker.
Przeszła wczoraj odprawę na amerykańskim paszporcie.
Agent Quds martwy pod mostem i zaginiona agentka Mosadu.
Naprawdę nic nie wiesz o mojej agentce?
Będę nastawiać uszu. Co ty na to?
- Christina, jesteśmy przyjaciółmi, tak? - Dobrymi przyjaciółmi.
To najgorsze słowa, jakie facet może usłyszeć z ust pięknej kobiety.
Zev, ty żartownisiu.
Szalom.
United 1235, proszę czekać.
Stać. Nie ruszać się.
Światło.
Na ziemię!
Chcieliście strącić samolot izraelskiego premiera?
W Ameryce?
Niech zgadnę. Potem byście to zrzucili na organizację terrorystyczną,
którą następnie potępiłby wasz rząd.
Pokaż mu zdjęcie.
Jak się masz?
To twój koleś?
- Mówisz po angielsku? - Nie.
"Nie" znaczy, że nie mówisz po angielsku czy to nie twój koleś?
O co chodzi?
Chodzi o to, że kiepski wieczór może się zamienić w jeszcze gorszy.
Tak czy nie? Znasz gościa na zdjęciu?
Zev powiedział, że to Irańczyk.
A Irańczycy, których przejęliśmy, przysięgają, że jest z Mosadu.
A ja im wierzę.
- Na pewno? - Zev chyba wie, że tu jesteś.
Czas, żeby się z tym zmierzyć.
Jesteś gotowa?
Nie mamy wyboru.
Zmęczył mi się mózg.
- Wszystko, co mam... - Nie mów tak.
- Proszę cię... - Mieszkanie i dom.
- Wszystko idzie dla Lieva i Laurie. - Sama im to powiedz.
Naprawdę myślisz, że wyjdę z tego żywa?
Po wczorajszym wieczorze powiedziałbym, że są ci coś winni.
- Leah... - Leah.
Wymawiasz to jak moja babcia.
Była wspaniałą kobietą.
A wiesz, że kiedyś uratowałam ci życie.
- Sarajewo. '94. - To byłaś ty?
Powinieneś jeszcze wiedzieć, że uratowałam życie premierowi.
No więc co się stało ze złotym zegarkiem i chałupą nad Morzem Śródziemnym?
Chcę ci zadać jedno pytanie.
Czy to ty wydałeś rozkaz, by mnie zabić?
Czy to nakaz agencji?
Leah, proszę.
Działasz na własną rękę?
No tak.
Działasz na własną rękę.
Dobrze. Tyle chciałam wiedzieć.
Ptaszek ucieka.
Już!
Muszę się dostać do mieszkania bratanka w McLean.
Mam tam podręczną torbę i samochód.
Tylnym wyjściem.
Uciekaj stąd.
Kluczyki.
Nie! To agenci izraelscy. Nie zabijać.
Kierowca naruszył przewód gazowy
przy budynku mieszkalnym Adams-Morgan,
co spowodowało wybuch oraz ewakuację dwóch sąsiednich.
Zginęła osoba prowadząca samochód.
Nadal oczekujemy...
Jej ciało zidentyfikują w przeciągu kilku godzin.
Cieszę się, że ją poznaliście. Chociaż trochę.
To z małego sklepiku na J Street.
Przykro mi z powodu twojej straty, Christina.
- Naszej straty. - Tak, twojej i mojej.
Amerykańskiej i izraelskiej.
Zyskał Iran.
Iran.
Była jak cierń w ich boku.
- Mówią, że była legendą. - O tak, tak.
Pocieszeniem jest to, że teraz zazna spokoju.
A ty przychodzisz z czekoladkami.
Życie musi się toczyć dalej. Tak by chciała Leah.
A nasza przyjaźń ma trwać.
Choćby w jej imieniu.
Naprawdę wierzysz, że to Irańczycy podłożyli tę bombę?
A ty nie?
Smacznego.
Słodkie z nutką goryczy.
Masz minutę?
Jasne.
O co chodzi, Bryan?
Ja chyba...
Trochę się o ciebie martwię.
Mosad dowiedział się o stanie Leah z jej historii medycznej.
Ja byłam u lekarza pod fałszywym nazwiskiem.
Nikt nie musiał wiedzieć o moim wstrząsie mózgu.
Dziękuję, ale nie ma powodu, żeby się martwić.
Ja bym się trochę martwił guzem na swoim mózgu.
Nikt inny poza tobą nie zna tej diagnozy.
Czy powinnam się tym martwić?
Nie. Wszystko w porządku.
No to w porządku.
- Hej. - Hej, Harry.
Jest 3.00.
- Próbowałam zadzwonić. - Pewnie wyłączyłem komórkę.
Byłeś zajęty pisaniem?
Nie, byłem zajęty spaniem.
- W każdym razie... - Wziąć twój płaszcz?
Podoba mi się twoja twarz.
Dobra.
Masz z tym jakiś problem?
Przyszłaś o trzeciej rano, żeby mi to powiedzieć?
Kogoś dzisiaj straciłam.
Co?
Trzęsiesz się z zimna.
Chodź. Usiądź.
To spowodowało, że zaczęłam rozmyślać.
Była taka samotna. Jej życiem była służba i sekrety,
no i nagle sobie uświadomiłam, że kiedyś mogę to być ja.
I to w nieodległej przyszłości.
- Christina... - Chyba że coś z tym zrobię.
Jesteś otwarta na pomysły?
Pomysły są dobre.
O trzeciej rano?
Dobry pomysł kupuję o każdej porze.
Jak wyglądam?
Co za mina.
Nieźle.
To tylko rozrusznik na odległość. Nic skomplikowanego.
Wiesz, co ma Christina, a czego ja nigdy nie miałam?
Co?
Ciebie.
Dobrego człowieka.
Znalazła sobie dobrego człowieka, który ją ochrania.
Mówiłam ci kiedyś, że masz dobrą twarz?
Tekst polski: Roman S. Czarny